Verbazing alom tijdens het zomerreces

Gisteren 7 uur cursus gevolgd, 5 uur gereisd en 4 uur vergaderd in het stadhuis. Als ik net als Jan Peter de Wit (Leefbaar Delft) zou zeggen dat bijkomen tijdens het zomerreces voor politieke watjes is, zou ik liegen.

 

Niet in de hangmat 

Ik snap hem wel een beetje; politiek bedrijven door vooral je weblog vol te klagen terwijl de andere fracties zitten te debatteren of voorstellen voorbereiden - dat kost natuurlijk minder moeite.

 

Dat wil niet zeggen dat het reces in een hangmat moet worden doorgebracht. Op enige afstand van de dagelijkse politieke reuring kom je tot nieuwe inzichten en is het goed schrijven aan een nieuw verkiezingsprogramma.

 

Ik heb me die weken vooral verbaasd.

 

Gewoon in de stad, over vrouwen die twee vuilniszakken aan brood in de vijver van het Wilhelminapark gooiden - letterlijk onder het motto "ik moet er toch van af". Geen wonder dat de waterkwaliteit soms zo slecht is. Het lijkt soms wel of brood niet in de biobak mag, en elke eend zonder mensen de hongerdood wacht.

  

Ik verbaas mij over het kabinetsbesluit om een snelweg aan te leggen die de laatste grote groene long van de steeds verder versteende Zuidvleugel doorkruist, terwijl verbreding van bestaande infrastructuur net zo effectief is. Over Delftse politieke partijen (1, 2) die dat feit negeren. En over Balkenende, die eerst tot aanleg besluit en een week later het gebied komt bekijken - in plaats van andersom.

 

Verbazend is ook dat hetzelfde kabinet nu pas met geld voor de aanpak van luchtkwaliteit in scholen komt. Drie jaar nadat uit onderzoek van TNO is gebleken dat dagelijks 2000 leerkrachten en 20.000 leerlingen ziek thuis zitten als gevolg van ongezonde lucht in schoolgebouwen. D66 Delft vroeg hier begin 2007 al aandacht voor.

 

En ik verbaasde mezelf. Voor het reces stelde ik in de gemeenteraad dat Delft met het nieuwe duurzaamheidsplan "nu eindelijk aan de slag kan" op klimaatgebied. Ik bedoelde natuurlijk: "eindelijk echt...". Want we hebben al vanalles gedaan, maar nog lang niet genoeg.

 

Verbazend is daarom ook de zevende positie die Delft inneemt op de Lokale Duurzaamheidsmeter. Delft scoort 100% op "planet" - een score die helemaal afhangt van de aanwezigheid van ambities, beleidsstukken, ambtenaren, monitoringssystemen en ga zo maar door. Dat zegt nog niks over resultaten en daar ontbreekt het juist aan. Bovendien doen lang niet alle gemeenten aan dit onderzoek mee. Wat nou plek 7?

 

Het was kortom een inspirerend reces.