Geen uitstel voor goed onderzoek: Delft tekent voor A4

D66 heeft niet kunnen voorkomen dat Delft haar handtekening zet onder het convenant dat de voorwaarden voor aanleg van de A4 vastlegt. Het convenant impliceert namelijk dat Delft akkoord is met de A4, en die voorwaarden zijn mager en vaag.

 

"Er verschijnen steeds weer nieuwe cijfers, laten we hem nu maar eens aanleggen." Die breed waar te nemen stemming nekt het democratische proces van zorgvuldigheid. Van minister tot gemeenteraad - de meerderheid is niet meer vatbaar voor tegenargumenten. "Dat ding moet er nu gewoon eens komen". D66, de partij van eerst denken en dan pas doen, is zwaar teleurgesteld over deze gang van zaken.

 

De onafhankelijke Commissie voor de Milieueffectrapportage heeft immers een vernietigend oordeel geveld over de trajectnota's van Rijkswaterstaat: "onjuist en onvolledig". Zo blijkt uit rapporten van ingenieursbureau DHV, gemaakt op verzoek van Rijkswaterstaat maar vervolgens niet in die trajectnota's opgenomen, dat bij aanleg van A4 Midden-Delfland ernstige files ontstaan in de hele regio. Een verbrede A13, een van de alternatieven voor de A4, geeft een veel gunstiger beeld.

 

Alle gemeenten baseerden zich echter op Rijkswaterstaat bij hun advies aan de minister om alleen de A4 verder uit te werken. D66 zou dit advies graag heroverwegen met deze nieuwe informatie, maar kreeg daar geen meerderheid voor. Door het tekenen van het convenant, waarin dat unanieme maar achterhaalde advies van de regio zonder maren genoemd staat, bevestigt Delft haar voorkeur voor de A4.

 

B&W merken weliswaar terecht op dat de minister en de Tweede Kamer gaan over aanleg of niet, maar tekenen geen bezwaar aan tegen deze passage en het doordenderen van Peijs. De door Delft bevochten "ontsnappingsclausule" in het convenant, waardoor Delft eruit kan stappen als de Kamer zegt dat de A13 moet worden verbreed, is volgens D66 niet meer dan logisch.

 

D66 wilde vooral uitstel van ondertekening, omdat adviesbureau Goudappel Coffeng in juli een rapport afrondt over de verkeerseffecten op de regio, omdat al die onderzoeken eindelijk eens goed op een rijtje moeten komen, en omdat de Tweede Kamer op het punt staat een brede uitwerking met A13 en andere alternatieven te eisen. Bovendien stelt de Kamer overeenstemming in de regio als voorwaarde voor de A4, terwijl B&W juist stellen dat de minister gaat over wel of geen A4.

 

De voorwaarden in het convenant vindt D66 zoals gezegd mager en vaag. Het is goed dat de discussie, die door toedoen van D66 weer is opgelaaid, wellicht heeft gezorgd voor extra politieke druk en daarmee betere voorwaarden en meer budget. Maar van voorwaarden als "voldoen aan de wettelijke normen voor tunnelveiligheid" worden wij niet vrolijk. Ook heeft het ministerie na 40 jaar studeren en discussiëren nog geen idee hoe diep kan worden gegraven ter hoogte van Tanthof en hoe stil het gebied ongeveer zal worden, met het huidige budget.

 

We zijn 180 rapporten verder en moeten het nog steeds doen met een "we doen ons best". In het destijds breed gesteunde Plan Norder was "niet zien, niet ruiken en niet horen" juist een belangrijke voorwaarde. Het convenant knabbelt nu 6 dB(A) van dat plan af, wat neerkomt op een bijna verviervoudigde geluidsintensiteit in het hele gebied.

 

D66 begrijpt het ongeduld van met name ondernemers ten aanzien van de verslechterende bereikbaarheid, maar 40 jaar discussie geen reden tot asfalteren. Het genoemde rapport van Goudappel-Coffeng afwachten, zoals in de Tweede Kamer werd geopperd, is wel het minste wat zou moeten. Uit oogpunt van leefbaarheid, bereikbaarheid, en behoorlijk bestuur.